قلبت را به دست بگير...

قلبت را به دست بگير٬ و صادقانه خودت باش.

بی هيچ هراسی و تشويشی! که بی شک٬ اين حقيقت توست که وامدار روحی 

ابديست.حقيقت تو....نه سايه ی زخمی تاريکی هايت روی ديوار زمان.سايه تنی خسته

که می خواهد پوست بيندازد.

 

و حالا! اين منم.که بيهوده قدم بر می دارم. و بی خيال٬ سهم ثانيه هايم را لگد مال

می کنم.با خش خشی خفيف

                                       و تکرار

                                              تکرار امتداد همين تصنيف....

                                                                                    آذر/۸۳

 

 

 

اين روز ها سارا مدام ٬ مرا به نام٬ صدا می کند.و همين که جوابش را می دهم دوباره

تکرا ر می کند. در انتظار جواب من.

و من نمی دانم که  او به جواب من تشنه تر است يا من

به صدای او..؟!!

/ 2 نظر / 5 بازدید
قاسم شيری

سلام... ما همه تشنه صدا زدنيم... غزل پست قبليت خيلی قشنگ بود... استعداد خوبی در تصوير سازی داری... من هم با افسانه دارآباد به روزم

Enkratic

پشت به اقيانوس .. دعای باران هرگز بالا نمي رود ! ..