شب خمار

 

قرار بود که مست بیفتم تا عید ! اما گویا" شراب خانگی ترس محتسب خورده " آن می ناب نبود که از آن پخته شود هر خامی؛ به هر حال که امشب شب خمار است .<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

 

بگذار چوپان تو باشم....

 

دماغ سوخته ام را خریده اند.

دیگر نیستی که ببینی

                         بینی ام بزرگ می شود.!

بگذار چوپان تو باشم.

می خواهم دروغ بگویم!

 آري؛ اين منم

منی که صداقتم را؛

                     لای کتاب ها جا گذاشته ام.

- همان کتاب ها که داده ام

-                                                                                            تا بازیگر نقش تو باشم-

-                                         آهای .... ای " من"!

-                                           می خواهی کدام پرده را بازی کنم؟؟!!...

-                                             .

-                                             .

-                                             .

-                                            سکه های سیاه نگاهم را

-                                                                                      در کویر دلت کاشته ام.

 

غول چراغ مرا، گول     خورده است.

 

دیگر پری هم ؛ پروانگی ام را باور نخواهد کرد.

 

می خواهم کنار تو باشم.

حتی اگر ماهی تاب ِ مرا نداشته باشد.

 

من پا به ماه غزل های تازه ام.

پدر ؛

مرا ببخش....

پی نوشت: خيلی داغ است ، و ناپخته.حتی نا تمام! با اين حال ممنون اگر نظر بدهيد.

/ 10 نظر / 17 بازدید
مجتبي.م

عالی بود حرف نداشت خيلی قشنگ بود. منون که اومدی/ياعلی

پروانه

به مجتبی م : شما لطف دارید.ممنون

باران

سلام. قبوووول ... باز شد حکايت تو و من و کلاس ديفرانسيل .. خيلی فرق نمی کنه که معنی شعر رو نفهمی يا معادلات ديفرانسيل . اين روزها حس ميکنم اگر بيشتر شعر ميخواندم شايد رياضی دان ميشدم ... يا علی

shafai

سلام رگه های درخشانی از شعر در کارت به چشم می ايد ولی به نظر می رسد پرداخت کارت را هنوز از عهده بر نمی ايی مهم نيست بيشتر بنويس و بخوان اصل همان جوهره است که در کارت موج می زند

999

عطيه خوب می نويسي .مي بينی که در بلاد غريب هم به فکرت هستم. التماس دعا

ماهرو

اكنون بنگر حیرت عقل و جرأت عشق را! بگذار عاقلان ما را به ماندن بخوانند... راحلان طریق عشق می دانند كه ماندن نیز در رفتن است. جاودانه ماندن در جوار رفیق اعلی، و این اوست كه ما را كشكشانه به خویش می خواند.

راوی

999 محترم، مگه کجا رفتید شما؟ موقت رفتید یا دائم؟؟

مجتبي.م

سلام ///// تازه های ادبی به روز شد.

رستاخيز

دخترم چرا نمی آپی؟

پروانه

مامانم! آخه حالا که وجدانم رو راضی کردم ، این قبض تلفن راضی نمی شود D :